کوله پشتی خاکی ...
عشق در اوج اخلاصش،به ایثار رسیده است.و در اوج ایثارش،به قساوت!
چه خوب می شد اگر می توانستیم خاطره روزی که خدا به ما گفت: باید به این دنیا بیاییم را به یاد بیاوریم. شاید ان روز به خدا می گفتیم که دوست نداریم به این دنیا بیاییم. همان روزی که بال هایمان را یادگاری دادیم به فرشته ها و به خدا گفتیم که هیچ وقت فراموشش نمی کنیم. امروز سال ها از آن روز و آن خاطره قدیمی می گذرد آیا یادمان مانده که به خدا چه گفته بودیم؟؟؟ ۱۸ سال از سالهای زندگیم گذشت نمی دونم چقدر از عمرم مونده ولی ارزویی که تو روز تولدم میکنم اینه که خدا تو این سال تنهام نذاره خودش کمکم کنه که بتونم مثل سابق بشم از شیوا هم ممنونم به خاطر آپ خوشگلش دلم غــم دارد امشب آه ای باران ببار که با باریدنت دل غـمگیـنـم آرام میگیرد ببار باران خـــیــــسـم کن امشب دل دیوانه من حرفها دارد برای درد و دل کردن ای باران ببار که با باریدنت همه غمهای من از یاد میرود آه، بغض گلویم را فشار می دهد منتظر باریدن توست که ای باران همه احساسم و آرامشم از آن توست که با باریدنت بغض گلویم وا میشود زیر بارون از عشقی که تو دلم حک کردی برایت حرفها دارم زیر باران خودم رُ حس کردم فریاد زدمُ و اشکها از چشام مثل بارون باریدُ با تمام وجودم فریاد زدم ای نازنینم ای همنشینم فصل بارون شروع شد در کنارم باش تا به تماشای باران بنگریم ببار باران ، ببار که هر قطره باران برایم یک خاطره است آه ، آه ای باران ببار که هیچ وقت نتوانستم به سوالهایی که در ذهنم هست جوابی پیدا کنم ببار باران ببار که با آن عالمی دارم ببار ( علی ح -- ر) روشن تر از ستاره ی روشنگر است اشک گوهر اگر ز قطره ی باران شود پدید با افتاب و ماه،ز یک گوهر است اشک با اشک،هم اثر نتوان خواند ناله را غم پرور است ناله و جان پرور است اشک بارد از او لطافت و تابد از او فروغ چون گوی سینه ی بت سیمین بر است اشک خاطر فریب و گرم و دلاویز و تابناک همرنگ چهره ی تو پری پیکر است اشک از داغ اتشین لب ساغر نواز تو در جان ماست اتش و در ساغر است اشک با دردمند عشق تو،همخانه است اه با اشنای چشم تو،هم بستر است اشک لب بسته ای ز گفتن راز نهان،رهی غافل که از زبان تو گویاتر است اشک
| Design By : Night Skin |
جابجا بر سر سنگ.
کوه خاموش است.
می خروشد رود.
مانده در دامن دشت
خرمنی رنگ کبود.
سایه آمیخته با سایه.
سنگ با سنگ گرفته پیوند.
روز فرسوده به ره می گذرد.
جلوه گر آمده در چشمانش
نقش اندوه پی یک لبخند.
جغد بر کنگره ها می خواند.
لاشخور ها،سنگین،
از هوا،تک تک،آیند فرود:
لاشه ای مانده به دشت
کنده منقار ز جا چشمانش،
زیر پیشانی او
مانده دو گود کبود.
تیرگی می آید.
دشت می گیرد آرام.
قصه ی رنگی روز
می رود رو به تمام.
شاخه ها پژمرده است.
سنگ ها افسرده است.
رود می نالد.
جغد می خواند.
غم بیامیخته با رنگ غروب.
می تراود ز لبم قصه ی سرد:
دلم افسرده در این تنگ غروب.
