کوله پشتی خاکی ...
عشق در اوج اخلاصش،به ایثار رسیده است.و در اوج ایثارش،به قساوت!
سلام به همگی خوبین،خوشین،سلامتین خوش میگذره تعطیلی؟ از امتحانات چه خبر؟ ایشالا که خوب دادین. ................................................................... ماه محرم الحرام،ماه پیروزی خون بر شمشیر و موفقییت سپاه عدل و انصاف و مظلومیت در مقابل انبوه فراوان لشکریان کفر. در این ماه حسین بن علی(ع)توانست با سپاه اندک خود،از ارزش های اسلام دفاع کند و فریاد بر اورد:((هل من ناصر ینصرنی))ایا کسی هست مرا یاری بدهد؟... این ندا همیشه در تاریخ تاثیر گذاشت تا همگان بدانند که ((کل یوما عاشورا و کل عرض کربلا)). روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی را تعزیت عرض می کنم. ارزو دارم ما را در این روزها و شب ها از دعای خیر خود بی نصیب نکنید. باران کند ز لوح زمین نقش اشک پاک اواز در،به نعره ی توفان،شود هلاک بیهوده می فشانی اشک این چنین به خاک بیهوده می زنی به در،انگشت درد ناک. دانم که انچه خواهی ازین بازگشت،چیست: این در به صبر کوفتن،از درد بی کسی ست. دانم که اشک گرم تو دیگر دروغ نیست: چون مرهمی،صدای تو با درد من یکی ست. افسوس بر تو باد و به من باد!از ان که،درد بیمار و درد او را،با هم هلاک کرد. ای بی مریض دارو!زان زخم خورده مرد یک لکه دود مانده و یک پاره سنگ سرد!
| Design By : Night Skin |
جابجا بر سر سنگ.
کوه خاموش است.
می خروشد رود.
مانده در دامن دشت
خرمنی رنگ کبود.
سایه آمیخته با سایه.
سنگ با سنگ گرفته پیوند.
روز فرسوده به ره می گذرد.
جلوه گر آمده در چشمانش
نقش اندوه پی یک لبخند.
جغد بر کنگره ها می خواند.
لاشخور ها،سنگین،
از هوا،تک تک،آیند فرود:
لاشه ای مانده به دشت
کنده منقار ز جا چشمانش،
زیر پیشانی او
مانده دو گود کبود.
تیرگی می آید.
دشت می گیرد آرام.
قصه ی رنگی روز
می رود رو به تمام.
شاخه ها پژمرده است.
سنگ ها افسرده است.
رود می نالد.
جغد می خواند.
غم بیامیخته با رنگ غروب.
می تراود ز لبم قصه ی سرد:
دلم افسرده در این تنگ غروب.
