کوله پشتی خاکی ...
عشق در اوج اخلاصش،به ایثار رسیده است.و در اوج ایثارش،به قساوت!
اکنون کارم سفر است، مسافری تنهایم که در زیر کوله باری سنگین،پشتم خم شده و استخوان هایم به درد آمده است. و می روم و راه طولانی لحظه ها در پیش رویم تا افق کشیده شده است. و از هر منزلی تامنزل دور دست دیگر،لحظه ای است. و این چنین من باید صدهزار،میلیون ها لحظه را طی کنم. تا برسم به یک روز. پ.ن.اخرین اپ سال ۸۸.امسالم تموم شد با همه خوبی ها و بدیهاش داریم سفر میکنیم به سال ۸۹ پ.ن.فردا(۲۴ اسفند) سالگرد بابای لیلیان هستش روحش شاد پ.ن.این روزا هیچی معلوم نیست چرا؟یه روز یه خبری میشه فرداش یه خبر دیگه پ.ن.موقع سال تحویل منم دعا کنینا ما هم چون مامان با زنداییم کار داشت رفتیم خونه مامان بزرگم از وقتی خونه رو جمع کرده بودیم نرفته بودم ولی الان که باز چیده بودن تو هر جای خونه جای مامان بزرگم دیده میشه حس میکردم داره راه میره حرف میزنه امسال با اینکه 3ساله فوت کرده ولی بیشتر از 2سال پیش دلم براش تنگ شده دیروز تو خونش به زور جلو مامانم خودمو نگه داشتم که اشکام نریزه اخرین بارم که خوابشو دیدم همچین داشت نیگام میکرد با اون چهره خوشگلش ولی وقتی خودمو انداختم بغلشو گریه میکردم و میگفتم خسته شدم کارام هیچ کدوم درست پیش نمیره فقط موهامو نوازش کردو گفت نگران نباش و گریه هم نکن همه چی درست میشه فقط باید صبر کنی الانم اون گرماشو حس میکنم.یاد حرفایی که تو 6ماهی که خونمون بود و میزد این روزا همش تو ذهنم مرور میشه. یاد اون همه غصه هایی که کشیده بود از دست دادن همسر تو اوج جونی، از دست دادن ۳تا بچه و پدرو مادر و برادر توی تصادف. خیلی دلم براش تنگ شده برا اون خنده هایی که همیشه تو صورتش بود. پ.ن.دلم گرفته بود باید مینوشتم به یه بازی از طرف مانیا جان دعوت شدم که گفتم انجامش بدم ۱)بهترین روز سال 88:وقتی مامان بابام به مکه رفتن ۲)بهترین هدیه سال88:هرچی گرفتم خوب بودن ۳)بهترین سفر سال 88:مسافرت تابستونمون به اصفهان و کاشان ۴)بهترین کتابی که توی سال 88 خوندم:کنار رود خانه پیدرا نشستم و گریه کردم ۵)بهترین دوستِ سال 88:همه ی دوستام نمیشه از بینشون انتخاب کرد ۶)بهترین کاری که توی سال 88 انجام دادم:یادم نمیاد ۷)بهترین غذایی که توی سال 88 خوردم:هرچی که در لحظه گشنگی خوردم خوشمزه بود ۸)بهترین فیلمی که توی سال 88 دیدم:زیاد فیلم ندیدم امسال ۹)بهترین پُستی که توی سال 88 نوشتم:پست بعد کنکورم گل،شمع،آفتاب گل من پرپر نشوی ! که بلبلی در باز شدن غنچه ی لبخند تو ، زبان به سرود باز کرده است . شمع من خاموش نگردی ! که چشمی در پرتو پیوند تو ، به دیدن آمده است. ساقه ی گلبن بهار من نشکنی ! که دلی در رویش امیدوار تو ، دل بسته است. آفتاب من غروب نکنی ! که شاخه ی آفتاب گردانی به جست و جوی تو ، سر بر داشته است. پ.ن.یکی از دوستام چند روزی هست که نیستش کلی دلم براش تنگیده وقتی فهمیدم فک کردم خیلی ازش دور میشم.ایشالا زودی برگرده خیلیییی دوست دارم پ.ن.هفته پیش با دوستم یه کاری کردیم خیلی خوشحالم هنوزم در حال ذوق کردنم پ.ن.حس میکنم یکی از دوستام ازم دلخوره ولی به خدا اشتباه برداشت میکنی تو واسم خیلی عزیزی و بهترین دوستمی پ.ن.اسممون برا کربلا در اومده نمیدونم بریم یا نه ولی اینو میدونم که به خاطر اون باز مشهد رفتنمون فعلا منتفی شده. خیلی دوست دارم برم کربلا ولی یه خورده میترسم پ.ن.پنجشنبه تولد آرمین نوه خالم بود کلی خوش گذشت عکسشو گذاشتم عکسشو گذاشتم رمزم همون رمز قبلیه همچون پرنده ای بلند پرواز، بر فراز همه ی شعرها و عشق ها، همه ی فهم ها و حرف ها چرخ میخورم. دلم حلقوم تشنه ای است در زیر باران بهارینی که از غیب بر زمین فرو می کوبد، می بارد و می بارد. هر قطره کلمه ای. چه زلال! چه خوب! پ.ن.شنبه دوستام پری و سارا اومده بودن خونمون کلی گفتیمو خندیدیم از سال اول دبیرستان که هرسه تامونم همکلاس بودیم.از موقعی که صورتمون اینا رو بند ننداخته بودیم در واقع بچه مثبت بودیم.به خود من که کلی خوش گذشت پ.ن.پری همین که میومد خونمون واسم کلی ارزش داشت ولی شرمندم کرده بودو واسم شمع تزئینی هم اورده بود عکسشو میخواستم بزارم ولی کابل گوشیم خراب شده حالا اگه شد میزارم.مرسی پری جونم.خیلی دوست دارم.مواظب پاتم باش حرف گوش کن پاشو برو دکتر دم عیدی کار دستت نده پ.ن.دیروز عروسی بودم(عروسیه دختر خاله دوست حدیث)البته فامیل دورم هستیما خوش گذشت.دختر و پسر هردو استاد دانشگاه هستن زندایی دختره میگفت یه روز قبل عروسی یعنی پریروز دختره تو تهران کنفرانس داشت شب خواسته بیاد هواپیما کنسل شده نتونسته بیاد بعد اژانس گرفتن با اون اومده فک کن بعد از ظهر عروسیت باشه صبح از راه برسی میگفت اینقدر اضطراب داشتن که نگو. پ.ن.من این روزا بد جوری تو خط شکلات خوردن افتادم یعنی یه جورایی معتاد شدم پ.ن.طرز نوشتنمو تغییر دادم از خودمم مینویسم این خوبه یا قبلنا خوب بود که فقط شعرو داستان میذاشتم؟؟؟؟ پ.ن.چند تا عکس که قرار بود روزی که اپ کردم بزارم رو الان گذاشتم جاده ی منتظر زانوانم شکسته است و پاهایم فلج خسته و مجروح و پریشان و باری به سنگینی کوهی بر دوش و من در زیر آن خم شده ام و از زیر آن که چندین برابر من سنگین است و بزرگ است آرام گرفته ام و تنها،برق حسرت از چشمان بازم که همچنان به این راه که تا افق کشیده است،دوخته ام ــ ساطع است. و جاده ی منتظر را در برابرم روشن می دارد. جاده ای که سال هاست چشم به راه هر قدمم خود را بر خاک افکنده است. اما رد پایی بر آن نیست و ... نخواهد بود! پ.ن.یه موضوعی بود از خدا خیلی کمک خواسته بودم ولی درست برعکسش شد نمیدونم دیگه چی کار کنم خدا حرفامو گوش کنه پ.ن.خوش بحال اونایی که الان تو مشهدن تی وی داره نشون میده دلم داره پر پر میکنه که اونجا بودم.از وقتی ازت خواستم برگردیم تبریز نمونیم مشهد انگاری باهام قهر کردی چون از اون موقع دیگه نطلبیدی ولی به خدا دلم بدجوری هواتو کرده .هوای گنبد طلاییت رو.یا امام رضا منم بطلب هر چه زودتر بیام پ.ن.چند روز رو مسافرت بودیم امروز رسیدیم به جز امروز که اخرین روز بود بقیه روزا خوش گذشت پ.ن.امروز تولد بهترین دوستم دختر زمستونی هستش عزیزم بهترین ها رو واست ارزو میکنم پ.ن.ولنتاینم تبریک میگم نه آن چنان که کسی می خواست، که من کسی نداشتم.کسم خدا بود،کس بی کسان او بود که مرا ساخت،آن چنان که خودش خواست گفتین از خودم بگم تا بدونین چی کارا میکنم چشم میگم این روزا یه عدد حنای بیکار که کارش یا درس خوندنه جز نت گردی کار خاصی نمیکنه بعدش تا هفته پیش حسابی رانندگی میکردم ولی از وقتی بابا رفته مسافرت مامان خانم میگه نه تنها نریم بعد اگه فرصت داشته باشم شبام قبل خواب یه خورده کتاب میخونم دیروز رفته بودم خونه ی دوستم پری کلی بهم خوش گذشت پری جونم خیلی زحمتتون دادم سه شنبه همچین برفی اومد که جای همگیتون خالی مثل ندید بدیدا همه داشتن بیرونو نگا میکردن میگفتن عجب برفی منم که بیرون بودم حسابی بهم حال داد زیر برف پیاده راه رفتن چند وقت پیش لیلیان واسه یه بازی دعوتم کرده بود که الان تونستم بنویسمش مسابقه این بود که چند تا از ارزوهایی که داشتی ولی بهشون نرسیدی: ۱)همش ارزو داشتم همون سال اول از دانشگاه قبول بشم که نشدم البته شدما نرفتم ۲)دوس داشتم نقاشی رو خیلی حرفه ایی یاد بگیرم که تا حالا امکانش نشده ۳)تو یه خانواده ایی که کلی عمه و خاله داشتم زندگی میکردم ولی اینقدر کم جمعیتیم که نگو دیگه یادم نمیاد اینا هم به زور به ذهنم اومدن منم از جوانمرد و مینا و سرشناس و شیدا و دختر زمستونی دعوت به بازی میکنم پ.ن.عاشق این شکلکا شدم پ.ن.یه راه حل خوب واسه خراب کردن گوشی موبایل؟؟
ادامه مطلب
ادامه مطلب
و در مواقع بیکاری هم 
ادامه مطلب
| Design By : Night Skin |
جابجا بر سر سنگ.
کوه خاموش است.
می خروشد رود.
مانده در دامن دشت
خرمنی رنگ کبود.
سایه آمیخته با سایه.
سنگ با سنگ گرفته پیوند.
روز فرسوده به ره می گذرد.
جلوه گر آمده در چشمانش
نقش اندوه پی یک لبخند.
جغد بر کنگره ها می خواند.
لاشخور ها،سنگین،
از هوا،تک تک،آیند فرود:
لاشه ای مانده به دشت
کنده منقار ز جا چشمانش،
زیر پیشانی او
مانده دو گود کبود.
تیرگی می آید.
دشت می گیرد آرام.
قصه ی رنگی روز
می رود رو به تمام.
شاخه ها پژمرده است.
سنگ ها افسرده است.
رود می نالد.
جغد می خواند.
غم بیامیخته با رنگ غروب.
می تراود ز لبم قصه ی سرد:
دلم افسرده در این تنگ غروب.
